รีวิวเกม 12 Minutes

เกม 12 นาที หรือชื่อภาษาอังกฤษว่า “12 Minutes” เป็นเกมที่เวลาจะวนลูปอยู่ไปเรื่อยๆพร้อมกับจุดจบที่ต่างกันตามการกระทำของตัวละคร การดำเนินเรื่อง "เกือบทั้งหมด" จะเกิดภายในอพาร์ตเมนต์ขนาด 1 ห้องนอน ที่พูดมาอาจจะดูเล็กและแคบ แต่เนื้อหาของเกมมันไม่ได้มีขนาดเล็กตามห้องนอนเลย เพราเพียงแค่คุณเลือก 1 ข้อ จุดจบแต่ละอันก็จะเปลี่ยนไปทันที

อย่างที่ได้พูดไปว่า "เกือบทั้งหมด" นั่นเป็นเพราะว่าเมื่อกดเริ่มเกมแล้ว ตัวละครเอกของเรา (ให้เสียงโดย James McAvoy) ได้กำลังขึ้นลิฟต์ไปที่ห้องของเขา ในระหว่างทางตัวละครจะเดินอยู่ในโถงทางเดินที่ปูไปด้วยพรมลายฤดูใบ้ไม้ร่วงจากเกม The Shining's Overlook Hotel ตรงนี้จะเป็นการเริ่มต้นการสอนให้เรารู้จักสิ่งต่างๆในเกม โดยการให้เริ่มหากุญแจเข้าห้องของเรา สิ่งแรกที่เราต้องทำคือรู้จักมุมมองของเกมว่าจะเป็นมุมมองแบบมองจากด้านบน จากนั้นก็เริ่มทำการค้นหาหิมปลอมในกระถางหน้าห้องเพื่อที่จะหยิบกุญแจออกมา ตรงนี้หากอ่านแล้วมันก็คงจะดูง่าย แต่ถ้าหากได้เล่นเองแล้วจะรู้ได้เลยว่าตรงนี้เป็นการแนะนำกลไกการเล่นเกมที่ดีมาก การที่นำวิธีแบบนี้มาใช้อาจจะดูเป็นวิธีทีเก่า แต่มันกลับเวิร์คมาก ผู้เล่นจะได้จดจ่อกับเรื่องได้เต็มที

เมื่อเข้าไปในห้องได้แล้ว ภรรยาของเราจะออกมาต้อนรับทันที (พากษ์โดย Daisy Ridley) ซึ่งเธอก็ได้สร้างบรรยากาศอันโรแมนติกไว้ ทั้งเทียนปลอม ของหวานและของขวัญสุดพิเศษ ในขณะที่บรรยากาศรอบตัวกำลังหวานชื่น บรรยากาศภายนอกกลับเต็มไปด้วยความแปลกประหลาด ชายลึกลับ (พากษ์โดย Willem Dafoe) ได้โผล่มา เขาได้อ้างว่าเขาเป็นตำรวจที่พยายามจะเข้ามาในห้องของคุณ และไม่ว่าคุณจะมีรีแอคยังไง จะผลักไสไล่ส่งเขายังไงก็ตาม สุดท้ายเขาก็จะมาอยู่ในห้องของคุณอยู่ดี

อพาร์ตเมนต์นี้ประกอบไปด้วย 4 ห้องข้างใน ได้แก่ ห้องโถงกลาง ห้องนอน ห้องน้ำและห้องครัว โดยในแต่ละห้องจะมีของที่เราสามารถหยิบได้ เช่น ในห้องครัวก็จะมีมีดวางอยู่บนเคาน์เตอร์ ในห้องน้ำก็มีขวดยานอนหลับ รวมไปถึงแต่ละห้องยังมีปริศนาต่างๆด้วย ภาพบนผนังมีไว้ทำไมนะ? หากเราไม่กินขนมนี้ แต่ทำอย่างอื่นกับมัน เราจะทำได้ไหม? หนังสือทำสมาธิที่ภรรยาอ่านอยู่มีความหมายอะไรแฝงอยู่ไหมนะ?

ในเกมนี้จะเน้นการกดคลิกไปที่วัตถุประสงค์มากกว่าในการลองไอเทม บางอันก็ใช้ได้ บางอันก็ได้แต่งงว่า หยิบมาทำไม แต่เสน่ห์ของมันก็คือการได้ลองเนี่ยแหละ ลองผิดลองถูก มีรำคาญบ้าง มีเบื่อบ้างแต่มันก็ได้ผลนะ เวลาที่อะไรใช้ได้เราจะมีความสุขมากเลย ไม่น่าเชื่อว่าแค่ 12 นาทีจะได้อะไรขนาดนี้ แต่ละห้องนั้นเล็กมาก ได้รับการคิดมาอย่างดี แต่ละลูปก็สั้นมาก ทำให้ผู้เล่นอย่างเราต้องกดเปลี่ยนหัวข้อหรือคิดไอเดียใหม่ทุก 2 นาทีเลย มุมมองจากด้านบนทำให้เราได้เห็นทุกสิ่งในห้องอย่างชัดเจน ทุกครั้งที่มีตอนจบใหม่โผล่มามันทำให้เราตกใจมากว่า เฮ้ย! มีแบบนี้ด้วยเหรอ หรือกระทั่ง เฮ้ย! จบแบบนี้เนี่ยนะ??

เกมนี้จะเน้นการใช้แสงเป็นตัวสื่ออารมณ์ในฉากต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสีสว่างเพื่อบ่งบอกถึงแดดยามเช้า แสงโทนฟ้าเพื่อบอกว่านี่เป็นเวลาเย็นแล้ว หรือกระทั่งการเปลี่ยนเป็นสีแดงเพื่อแสดงถึงความน่าขนลุก การนำแสงเข้ามาใช้ช่วยให้ผู้เล่นไม่รู้สึกว่าขนาดห้องที่เล็กนี้ส่งผลกับเกมแต่อย่างใด

ในเกมนี้จะมีเฉดสีที่มาจากการแสดงของผู้พากษ์ทั้ง 3 คน ซึ่งพวกเขาได้พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า แสงในเกมนี้มันช่วยสร้างความสนใจมากๆ ในฐานะตัวละครเอก McAvoy ได้แสดงออกถึงความสิ้นหวังของตัวละครในแต่ละฉากได้เยี่ยมมาก และเช่นเดียวกัน ริดลีย์ก็ขายความตกใจ ความโกรธและความขี้เล่นของตัวละครได้ดีมากเช่นกัน ส่วนดาโฟก็ดูน่าเกรงขามอย่างน่าเชื่อในฐานะ "ตำรวจ" เพราะการแสดงของเขาจะค่อยๆเผยความลึกลับออกมาทีละเล็กทีละน้อยจนจบลูปนั้นๆ

คุณอาจจะสังเกตว่าตัวละครเหล่านี้ไม่มีชื่อเลย เพราะว่าตัวเกมอยากให้เราไปโฟกัสที่เนื้อเรื่องและวัตถุรอบๆตัวมากกว่า ซึ่งหลายๆอย่างในห้องนั้นอาจจะทำให้ลูปเวลาเปลี่ยนไปเลยก็ได้ ด้วยความละเอียดของผู้พัฒนาเกมอย่าง Luis Antonio ที่ตั้งใจทำให้ของแต่ละชิ้นมีผลต่อเนื้อเรื่องอย่างเท่ากัน ตัวละครทุกตัวสามารถเป็นได้ทั้งคนใช้สิ่งของนั้นๆ และยังเป็นคนที่รับผลของสิ่งของนั้นๆได้ด้วย

Warren Spector ผู้อำนวยการสร้างของค่ายเกม Deus Ex ได้กล่าวว่าเขาต้องการสร้างเกมที่เล่นอยู่ในพื้นที่เล็กๆเท่านั้น เพื่อที่จะได้เต็มที่กับอารมณ์และเนื้อเรื่องของเกม ซึ่งเกมนี้เองก็ตรงกับความต้องการของ Spector มาก เขาได้พบว่าห้องเล็กๆนี้สามารถเล่าเรื่องและโต้ตอบได้อย่างสมบูรณ์ ถึงแม้เกมนี้จะวนลูปแค่ 12 นาที แต่ผู้เล่นหลายๆคนก็อินกับมันมากจนเหมือนมันนานเกินไปมากๆ