รีวิว Loop Hero

ถ้าพูดถึงเกม Roguelite RPG ที่สามารถผสมผสานรูปแบบของเกมแนวอื่นๆ Loop Hero คงเป็นชื่อที่นึกถึงทันที เพราะเกมนี้ไม่ใช่เกมสวมบทบาท หรือแม้แต่ roguelite ที่เราคุ้นเคย แต่เป็นการฟิวชั่นของทั้งสองประเภทเข้าด้วยกันอย่างน่าทึ่ง เป็นอีกเกมที่ผู้เล่นต้องคิดตามและอาศัยการตัดสินใจเสี้ยววินาที เพื่อกำหนดชะตากรรมของตัวละคร “ฮีโร่” ให้มีชีวิตรอดต่อไปได้

แทนที่ตัวเกมจะให้เราควบคุมตัวละครฮีโร่เหมือนเกมอื่นๆ เกมนี้จะให้ผู้เล่นกำกับตัวละครผ่านด่าน “loop” ที่ถูกสุ่มสร้างมา หมายความว่า ในหนึ่งด่าน แผนที่จะถูกสร้างมาให้เป็น “บ่วง” หรือ loop โดยจะมีตัวละครที่ต้องเดินทางผ่านบ่วงนั้น ผู้เล่นจะต้องควบคุมสิ่งของต่างๆ ให้ตัวละครผ่านไปได้ เช่น สร้างสุสานที่ผลิตโครงกระดูกเล็กๆ มาช่วยสู้ หรือสร้างหมู่บ้านที่ช่วยฮีล ซึ่งสิ่งปลูกสร้างเหล่านี้จะมารูปแบบของไพ่ที่ดึงจากสำรับ ที่ผู้เล่นสามารถปรับแต่งได้ ซึ่งจุดขายสำคัญของระบบเกมนี้คือความกำกวมของไพ่แต่ละใบ ไพ่แต่ละใบจะไม่บอกคำบรรยายอย่างละเอียด ผู้เล่นจึงต้องหาวิธีใช้ไพ่ใบนั้นให้ได้คุ้มที่สุด เช่น ไพ่ทุ่งหญ้า Meadow ที่สามารถฮีลฮีโร่ตอนเริ่ม loop ก็สามารถพลิกแพลง เอาไปวางข้างสิ่งปลูกสร้างอื่นๆ เพื่อเป็นการเพิ่มบัฟโดยอัตโนมัติ หรือถ้าเราวางไพ่ภูเขาข้างกัน มันก็จะกลายเป็นยอดเขา ซึ่งจะป้อนทรัพยากรกับผู้เล่น แต่ต้องระวังไว้ให้ดี เพราะยอดเขาก็สามารถผลิตมอนสเตอร์ที่เป็นอันตรายต่อฮีโร่ของเราได้เหมือนกัน ดังนั้น ผู้เล่นต้องลองผิดลองถูกผสมผสานรูปแบบการเล่นของไพ่ให้มีประสิทธิภาพมากที่สุด ถึงแม้ผู้เล่นจะไม่สามารถควบคุมตัวละครฮีโร่ได้โดยตรง แต่เราสามารถบริหารจัดการกับไอเทมต่างๆ อย่างอาวุธยุทโธปกรณ์ในกระเป๋า inventory เพื่อรับมือกับภัยอันตรายในแต่ละด่านได้เรื่อยๆ

ความท้าทายของผู้เล่นใน Loop Hero คือการบริหารความเสี่ยงโดยใช้ทรัพยากรที่มี ในแต่ละด่าน ในแต่ละการต่อสู้จะมีการดรอปไอเทมและไพ่ใหม่ๆ ซึ่งตรงนี้จะเป็นการบีบให้ผู้เล่นต้องคำนวณความสมดุลของวิธีการเล่นอยู่เสมอ ในบางครั้งผู้เล่นอาจคำนวนผิดหรือชะล่าใจในฝีมือมากไปหน่อย ทำให้ฮีโร่ตาย loop รอบนั้นจะถือเป็นอันจบสิ้นและผู้เล่นจะได้รับทรัพยากรแค่เพียง 1 ส่วน 3 ของที่หามาได้ทั้งหมด แต่ถ้ารอดตรงนี้ไปได้ ก็จะเป็นการเพิ่มพูนทรัพยากร และยิ่งถ้าผู้เล่นมีทรัพยากรมากเท่าไร ก็ยิ่งนำไปใช้อัปเกรดแคมป์ ปลดล็อคไพ่ คลาส หรือสกิลใหม่ๆ ได้มากขึ้น อีกทั้งศัตรูจะคอยดรอปของที่สำคัญๆ อีกเหมือนกัน เป็นการเอื้อให้ผู้เล่นต้องใช้ความเครเอทีฟของตัวเองในการวางสิ่งปลูกสร้างให้มีประโยชน์สูงสุดพร้อมกับหาสมดุลในการวางแผนจัดการทรัพยากร ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไป ตัวด่านก็จะเต็มไปด้วยสิ่งปลูกสร้างหรือสถานที่ที่ผู้เล่นได้วางเอาไว้ ทำให้นั่นเป็นอีกหนึ่งเอกลักษณ์ของเกม คือการที่ผู้เล่นจะควบคุมความยากง่ายของตัวเกมด้วยตัวเองโดยที่ไม่รู้ตัว โดยเฉพาะการต่อสู้บอสในช่วงท้ายของทุกบท เมื่อผู้เล่นวางไพ่แต่ละใบ หลอดศัตรูบอสก็จะเพิ่มขึ้นตามจำนวนไพ่ของเรา ทำให้ทุกการตัดสินใจเรามีผลกระทบต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นตอนท้าย กลายเป็นบททดสอบฝีมือผู้เล่นไปโดยอัตโนมัติ

การควบคุมความยากด้วยตัวเองนี้อาจเป็นระบบที่สร้างความแปลกใหม่ให้กับเกมเพลย์ แต่ก็เป็นสิ่งที่น่าหัวร้อนในตัวของมันเองได้เหมือนกัน โดยเฉพาะเวลาผู้เล่นไม่มั่นใจว่าไพ่ที่ได้มามันใช้ยังไงหรือมีหน้าที่อะไรกันแน่ ในบางครั้ง ตัวไพ่อาจมีคำอธิบายอย่างตรงไปตรงมา แต่ผู้เล่นต้องมานั่งทำความเข้าใจกับค่าสถานะหรือเอฟเฟคนั้นเอาเองว่ามาจากไหน เกิดจากอะไร ยิ่งในตอนที่มีศัตรูเกิดใหม่ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน มันก็จะทำให้ผู้เล่นเก็บข้อมูลในแต่ละด่านได้ยากมากขึ้น

นอกจากนี้ ในเกมยังมีระบบการสร้างคลาส ในแต่ละคลาสจะมีค่าสถานะที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง อย่างเช่น สายโจรหรือ “โร้ก” จะมีบัฟดูดเลือด อย่างนี้เป็นต้น และของที่ดรอปจากศัตรูในการต่อสู้ก็จะเป็นไอเท็มของคลาสตัวละครที่เราเลือก เป็นการเปิดโอกาสให้ผู้เล่นปั้นตัวละครตามสไตล์การเล่นของตัวเองต่อไปได้ โดยคลาสต่างๆ เราจะสามารถอัปเกรดได้จากพื้นที่ฮับในเกมที่มาในรูปแบบแคมป์ ซึ่งเป็นที่ๆ ผู้เล่นจะได้สัมผัสไปกับเนื้อเรื่องที่ซับซ้อนและเขียนออกมาได้ดีเยี่ยม เล่าถึงพลังงานมืดบางอย่างที่ลบความทรงจำของฮีโร่ไปเกือบหมด ซึ่งความจำเหล่านั้นจะมีกลับมาให้เราเห็นบ้างประปราย ผู้เล่นจึงต้องปะติดต่อเนื้อเรื่องเหล่านั้นเอาเอง เป็นการเล่าเรื่องพร้อมอธิบายถึงเหตุผล รวมไปถึงตั้งคำถามการกระทำของตัวฮีโร่ไปในตัวด้วย เรียกได้ว่าเป็นเนื้อเรื่องที่แม้จะไม่ได้เป็นจุดขายหลักของเกม แต่ก็เป็นที่ดึงความสนใจได้ไม่น้อยเลย