[Review] รีวิวเกม Triangle Strategy

Triangle Strategy ไม่ใช่เกมตัวตายตัวแทนของ Final Fantasy: Tactics and Tactics Ogre อย่างที่ควรจะเป็น แม้ว่าเกม HD-2D นี้จะดูเหมือนเกม RPG แนววางแผนที่ได้รับการยกย่อง แต่ก็เป็นที่ชัดเจนว่าเกมนี้มีการสร้างเอกลักษณ์ของตนเองด้วยการผสมผสานแนวคิดใหม่ ๆ และระบบมีที่ง่ายต่อการเล่น

ในขณะที่การปรับปรุงบางส่วนทำให้เกมประเภทกลยุทธ์แบบตารางดีขึ้นและทันสมัยขึ้น ผู้พัฒนาได้ลบ Level ของตัวละคร และพัฒนาตัวละครใหม่ กลยุทธในการเล่น ที่มีความสำคัญต่อการทำให้เกมคลาสสิกนั้นรู้สึกพิเศษมากขึ้น อย่างไรก็ตามสิ่งที่โดดเด่นของ Triangle Strategy คือเรื่องราวที่น่าสนใจเกี่ยวกับการวางอุบายทางการเมือง และการตัดสินใจที่จะทำลายอาณาจักร และแต่ละครั้งที่มีบทสนทนาเราจะรู้สึกคุ้มค่าอย่างยิ่งเมื่อได้ตั้งใจอ่านฉากสนทนายาว ๆ

เรื่องราวของ Triangle Strategy เกิดขึ้นในทวีป Norzelia ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 ประเทศ ได้แก่ Glenbrook และ Aesfrost ที่เป็นราชาธิปไตย และลัทธิ Hyzante แต่ละฝ่ายจะควบคุมทรัพยากรธรรมชาติของตนเอง ซึ่งแต่ละอย่างมีความสำคัญต่อการอยู่รอดของทั้ง 3 อาณาจักร และสิ่งนี้ได้นำไปสู่ความขัดแย้งในอดีต

30 ปีหลังจาก "สงคราม Saltiron" ซึ่งเป็นความขัดแย้งระหว่าง Hyzante และ Aesfrost, Serenoa Wolffort แห่ง Glenbrook ผู้นำคนใหม่ของตระกูลขุนนางที่รู้จักกันดีในเรื่องของความกล้าหาญและความพยายามในการปกป้องมงกุฎ Glenbrook, Serenoa Wolffort กำลังจะแต่งงานกับเจ้าหญิง Frederica จากเมือง Aesfrost เพื่อเป็นการแสดงท่าทีแห่งสันติภาพระหว่างประเทศ แต่งานแต่งของพวกเขาถูกขัดจังหวะด้วยการโจมตีของกลุ่มคนที่ต้องการจะขับไล่กษัตริย์และทำให้ Serenoa หนีไปกับเจ้าชาย Roland เพื่อนรักในวัยเด็กของเขา

เกมนี้เป็นเรื่องราวของสงครามแย่งชิงทรัพยากร ความแค้นแบบเก่า ๆ ที่กลับมาหลอกหลอนคนรุ่นหลังที่ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเขา สงครามเป็นสิ่งที่คุ้นเคยและเป็นวัฏจักร แต่ก็ยากที่จะไม่รู้สึกเจ็บปวดหลัง เมื่อถึงจุดหนึ่ง ผู้บุกรุกที่ชั่วร้ายจะใช้การโจมตีปลอมเพื่อเป็นข้ออ้างในการทำสงครามโดยมีเป้าหมายในการติดตั้งระบอบหุ่นเชิด และต่อมาเราจะได้เห็นตัวละครพูดถึงการคว่ำบาตร การใช้กลอุบายในการเมืองขั้นสูงแบบ Game of Thrones เลยก็ว่าได้

ในเกมเราจะรู้สึกว่าได้เล่นเกมเป็นเวลานานทั้ง ๆ ที่แค่อ่านบทสนทนาระหว่างตัวละครเฉย ๆ ไม่แปลกเลยเพราะเนื้อเรื่องเกมมันเข้มข้นมาก และคุณภาพของบทสนทนาเยอะ ๆ นี้หมายความว่ามันไม่ได้ก้าวไปข้างหน้าอย่างดีที่สุด เพราะในช่วงชั่วโมงแรกจะประกอบด้วยการตั้งค่าเนื้อเรื่องที่ช้ามาก และรายละเอียดของเรื่องราวเบื้องหลังก่อนที่การทรยศและการหลอกลวงทางการเมืองจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ

เมื่อคุณเข้าสู่การต่อสู้ Interface กลยุทธ์ที่เราคุ้นเคยจะขึ้นมาทัน แฟน ๆ ของเกม Final Fantasy Tactics หรือ Tactics Ogre คงจะจำกันได้ ตัวละครของคุณจะถูกวางไว้บนกริดที่มีภูมิประเทศและความสูงที่หลากหลาย เราต้องเอาชนะศัตรูทั้งหมด หรือยึดพื้นที่บางส่วนเพื่อทำเควสให้สำเร็จ นักเวทย์สามารถกำหนดเป้าหมายศัตรูได้หลายตัวในครั้งเดียว การโจมตีจากด้านหลังศัตรูจะสร้างความเสียหายเพิ่มขึ้น ตัวอย่างเช่น การเลือกคาถารักษาจะกำหนดเป้าหมายโดยอัตโนมัติว่าสมาชิกในปาร์ตี้ของเราอยู่ในระยะใดและคนไหนที่ต้องการการรักษามากที่สุด เราสามารถเลือกคนอื่นเพื่อรักษาได้ด้วยตนเอง แต่เพื่อความสะดวก นี่ก็ถือว่าเป็นฟีเจอร์ที่ยอดเยี่ยม เกมนี้ไม่มี Permadeath (สถานการณ์ที่ตัวละครไม่สามารถเกิดใหม่ได้อีกหลังจากถูกฆ่าตาย) ดังนั้นเราสามารถปฏิบัติต่อหน่วยรบของเราเหมือนหมากบนกระดานหมากรุก บางครั้งการเสียสละเป็นสิ่งที่จำเป็น และตราบใดที่เราเดินออกไปด้วยตัวคนเดียว เราอาจจะชนะและได้รับหน่วยรบเหล่านั้นทั้งหมดกลับมาในใช้ครั้งต่อไป

นอกจากนี้ ตำแหน่งของยูนิตของเรายังทำให้เกิดความแตกต่างอื่น ๆ อีกด้วย เช่น หากเรามีศัตรูรายล้อมอยู่ทั้ง 2 ด้าน เช่น การโจมตีด้วยตัวละครตัวใดตัวหนึ่งมักจะทำให้เกิดการโจมตีติดตามจากอีกฝ่ายหนึ่ง และพวกมันสามารถล้อมเราได้ วิธีเดียวกัน

Triangle Strategy เป็นเกมแนว turn-based ดังนั้นจะต้องวางแผนการเคลื่อนไหวโดยที่เราต้องรู้ว่าศัตรูจะทำอะไรในเทิร์นนั้น ข้อเสียอีกอย่างในตอนต่อสู้ก็คือไทม์ไลน์ที่ด้านล่างของหน้าจอควรจะทำให้มองเห็นได้ง่ายว่าเมื่อใดที่ตัวละครแต่ละตัวจะเคลื่อนไหว แต่ส่วนใหญ่อ่านไม่ออกและข้อความส่วใหญ่ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญสำหรับการต่อสู้

นอกจานี้ตัวเกมยังอิงตามคลาส แต่ละตัวจะมีคลาสเฉพาะของตัวเอง และความก้าวหน้าจะเป็นแบบเส้นตรงตัวละครหลักอย่างเซเรโนอาจะเป็น Generic Knight โรแลนด์เพื่อนของเขาเป็น Mounted Lancer เฟรเดอริกาคู่หมั้นของเขาเป็น Pyromancer ในการเปลี่ยนคลาสเราจะต้องใช้ไอเทมที่ซื้อจาก Kudos ซึ่งจะทำให้พวกเท่มากขึ้น นอกจากนี้ยังมีตัวเลือกการปลดล็อคตัวละครที่หลากหลาย ซึ่งมาพร้อมกับการผสมผสานของเรื่องราวและระบบ Conviction ซึ่งช่วยให้เราสามารถนำนักธนูสองคนมาด้วยหากภารกิจนั้นเรียกร้อง

นี่เป็นเรื่องน่าละอายโดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะตัวละครมีเอกลักษณ์เฉพาะของคลาสที่น่าสนใจ และถึงแม้จะอยู่ในเอกลักษณ์ของคลาสเดียวกัน เกมก็เน้นให้เห็นถึงความแตกต่างของความสามารถในรูปแบบที่ละเอียด ตัวอย่างเช่น เบเนดิกต์เป็นนักวางกลยุทธ์ที่เชี่ยวชาญในการบัฟและดีบัฟแบบพาสซีฟ ซึ่งรวมถึงความสามารถในการเพิ่มเทิร์นของตัวละครอื่นในไทม์ไลน์ เพื่อให้พวกเขาสามารถโจมตีได้สองครั้งติดต่อกัน แอนนาเป็นสายลับ ทำให้เธอมีความสามารถพิเศษในการโจมตีสองครั้งหรือล่องหน และตัวละครเสริมหนึ่งตัวซึ่งเป็นช่างฝีมือ สามารถสร้างกับดักเพื่อดักศัตรูที่บันได เพื่อไปยังพื้นที่ใหม่ในสนามรบ ทั้งหมดนี้เป็นเครื่องมือที่ยอดเยี่ยม แต่การมีเครื่องมือเหล่านี้ช่วยตอกย้ำความต้องการอิสระและความยืดหยุ่นที่มากขึ้นในการทดสอบและสร้างองค์ประกอบทีมที่แข็งแกร่ง คอมโบที่สร้างสรรค์ และแผนยุทธวิธี

ระบบอุปกรณ์ไม่ได้มีความยืดหยุ่นเท่ากัน เราอาจจะไม่ได้ซื้ออุปกรณ์มากนัก นอกจากเครื่องประดับที่ให้บัฟแบบพาสซีฟ เช่นเดียวกับคลาสของตัวละคร อาวุธของพวกเขาก็เช่นกัน มันสามารถอัปเกรดได้ที่ช่างตีเหล็กด้วยวัสดุที่หาได้ในแต่ละด่าน พออัปเกรดเราจะได้รับบัฟเพิ่มขึ้น เช่น Attack หรือ Magic Defense และเป็นที่น่าเสียดายเพราะเราจะไม่รู้สึกตื่นเต้นในการค้นหาหรือซื้ออาวุธใหม่อันทรงพลัง

ระบบคลาสและอุปกรณ์ค่อนข้างจะเข้มงวด หมายความว่าเราจะต้องพึ่งพาระดับพลังของปาร์ตี้มากกว่าการวางแผนเชิงกลยุทธ์แบบกว้าง ๆ แต่โดยทั่วไปแล้วการต่อสู้ในภารกิจหลักไม่ได้ให้คะแนนเลเวลเพียงพอที่จะอัปเลเวลของตัวละคร ทางออกที่ดีที่สุดที่จะเพิ่มเลเวลคือการมีส่วนร่วมในการต่อสู้จำลองในค่ายของเรา แต่อาจจะต้องลงหลายครั้งหน่อยนะ

แม้ในตอนเริ่มเกมเนื้อเรื่องจะตำเนินไปอย่างรวดเร็ว แต่กลยุทธ์ของเกมมีความคล่องตัวและสนุกสนาน แม้ว่าระบบคลาสจะขาดความยืดหยุ่นและความแตกต่างก็ตาม หลายคนอาจคิดว่าส่วนเนื้อเรื่องมีขึ้นเพื่อการต่อสู้ที่สนุกมากขึ้น แต่เกมนี้ทำให้เราอยากต่อสู้เพื่อดูเรื่องราวต่อไปมากกว่า.

แหล่งที่มา gamespot.com